پاسخ کلی (با استناد به قوانین ایران): 1) اصل امکان «مهریه مشروط» - طبق ماده 1082 قانون مدنی، به مجرد وقوع عقد نکاح، زن مالک مهر میشود. اما تعیین اوصاف و شرایط مهر میتواند ضمن عقد نکاح یا در سند جداگانه (شرط ضمن عقد) قید شود. - شرط تعلیقی نسبت به مهر، از منظر حقوقی قابل تصور است: یعنی آثار تملک مهریه یا حالّ شدن آن منوط به تحقق یک واقعه آینده و نامحقق (شرط) باشد. در این صورت تا زمان تحقق شرط، دین مهریه برای زن «قطعی و حال» محسوب نمیشود. - نکته مهم: اگر شرط، خلاف مقتضای ذات نکاح یا خلاف قانون آمره/شرع باشد، باطل است (مواد 232، 233 قانون مدنی). اما بهطور کلی تعلیق در «تأدیه» یا «استحقاق» مهر در صورتی که منجر به سلب کامل مهر یا خلاف نظم عمومی نشود، قابل درج است. 2) آثار شرط بر مطالبه، تقسیط و اجرای مهریه الف) قبل از تحقق شرط - تا زمانی که شرط معلقعلیه محقق نشده، دین مهریه «مستقر و حال» نیست؛ لذا: - طرح دعوای مطالبه مهریه به عنوان دین حال، قابلیت استماع ندارد یا منتهی به رد/قرار عدم استماع میشود (زیرا ذمه زوج هنوز به صورت منجز مشغول نشده). - تقسیط (اقساطبندی) موضوع ماده 3 قانون نحوه اجرای محکومیتهای مالی 1394، فرع بر
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
