وکالت بلاعزل در حضانت به چه معناست؟

وکالت بلاعزل در حضانت یعنی والدِ صاحبِ حق حضانت (معمولاً مادر یا پدر حسب مورد) به شخص دیگری—که می‌تواند خودِ والد دیگر یا فرد ثالث امین باشد—اختیار انجام امور مربوط به حضانت و نگهداری فرزند را به‌صورت غیرقابل عزل واگذار کند؛ به نحوی که موکل نتواند یک‌طرفه وکالت را فسخ کند. با این حال، در حقوق ایران باید میان «حق/تکلیف حضانت» و «اعمال اداری و اجرایی مربوط به حضانت» تفکیک کرد: 1) مبنای قانونی و ماهیت حضانت - حضانت هم حق و هم تکلیف ابوین است و ناظر به مصلحت طفل، نه صرفاً اراده والدین. مواد 1168 و 1172 قانون مدنی: نگهداری اطفال هم حق و هم تکلیف ابوین است و والدین نمی‌توانند از آن امتناع کنند. - ترتیب و تقدم حضانت در قانون مشخص است (مواد 1169 و 1170 ق.م.) و دادگاه خانواده با معیار مصلحت طفل می‌تواند تصمیم متفاوت بگیرد (ماده 45 قانون حمایت خانواده 1391 و قواعد عام). 2) قابلیت اعطا و «بلاعزل» بودن وکالت در حضانت - از نظر ماهوی، «خودِ حق حضانت» (به‌عنو