در چه مواردی وکالت بلاعزل در حضانت باطل یا قابل ابطال است؟

پاسخ کلی در حقوق ایران «حضانت» هم حق و هم تکلیف ابوین نسبت به طفل است و جنبه نظم عمومی دارد. به همین دلیل، اعطای وکالت—even وکالت بلاعزل—در امور حضانت با محدودیت‌های جدی روبه‌روست و در بسیاری فروض یا از اساس غیرنافذ/باطل است یا قابل عدول و فسخ به تشخیص دادگاه. معیار نهایی مصلحت طفل است. مبنای قانونی - مواد 1168، 1169، 1172، 1173، 1174 قانون مدنی: حضانت حق و تکلیف ابوین و تابع مصلحت طفل؛ امکان سلب حضانت در صورت عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی؛ حق ملاقات. - ماده 10 و 959 قانون مدنی: آزادی قراردادها تا جایی که مخالف قانون و اخلاق حسنه و نظم عمومی نباشد؛ سلب کلی حقوق مدنی ممنوع. - مواد 656 به بعد قانون مدنی (وکالت): وکالت نیابت در انجام اعمال حقوقی است؛ موضوع وکالت باید قابل نیابت باشد؛ وکالت قائم به شخص قابل سقوط با فوت، جنون، سفه و...؛ ماده 678 و 679 در خصوص انفساخ و عزل و وکالت بلاعزل. - قانون حمایت خانواده 1391، مواد 41، 45: تصمیمات حضانت و ملاقات با ملاحظه مصلحت طفل و قابل تعدیل و تغییر توسط دادگاه. - آرای وحدت رویه نداریم، اما رویه قضایی: توافقات والدین درباره حضانت محترم است مادام که مخالف مصلحت طفل نباشد و همیشه قابل بازنگری قضایی است؛ «وکالت در حضانت» به‌مثابه نیابت در انجام امور اجرایی حضانت پذیرفته می‌شود، اما انت