آیا حضانت قابل انتقال مطلق به غیر است؟

پاسخ کوتاه: خیر. حضانت به‌عنوان تکلیف و حق غیرقابل‌انتقال والدین نسبت به طفل، قابل واگذاری مطلق و دائمی به غیر (از جمله از طریق «وکالت بلاعزل») نیست؛ مگر در حدود نیابت در اعمال مادی و اجرایی و آن هم با رعایت مصلحت طفل و نظارت مرجع صالح. هرگونه توافقی که خلاف مصلحت طفل یا قوانین آمره باشد، بی‌اعتبار است. تحلیل حقوقی و استنادات: - ماهیت حضانت: در حقوق ایران، حضانت هم حق و هم تکلیف ابوین است و جنبه آمره و نظم عمومی دارد. - مواد 1168 و 1172 قانون مدنی: نگهداری اطفال هم حق و هم تکلیف ابوین است و والدین نمی‌توانند از آن امتناع کنند مگر با حکم دادگاه. - ماده 1173 قانون مدنی: در صورت عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی والدین، دادگاه می‌تواند حضانت را به دیگری بسپارد. - ماده 45 قانون حمایت خانواده 1391: دادگاه در امور حضانت و ملاقات، مصلحت طفل را ملاک قرار می‌دهد و تصمیمات قابل تجدیدنظر و تغییرند. - عدم قابلیت اسقاط یا انتقال مطلق: چون حضانت جنبه تکلیفی و مرتبط با ن