نقش مصلحت طفل در وکالت بلاعزل چیست؟

نکته کلیدی: حضانت در حقوق ایران «مسئولیت و حق غیرقابل‌اسقاط و غیرقابل‌انتقال به‌معنای مطلق» است و همیشه تحت نظارت اصل «مصلحت طفل» قرار دارد. بنابراین هرگونه «وکالت بلاعزل» مرتبط با حضانت—even اگر با وکالت‌نامه رسمی تنظیم شود—به‌گونه‌ای که منجر به سلب یا دورزدن نقش قانونی دارنده حضانت یا تضعیف مصلحت طفل گردد، از منظر حقوقی با محدودیت و قابلیت ابطال/تعدیل مواجه است. چارچوب‌های قانونی و ملاحظات - مبنای قانونی حضانت و مصلحت طفل: - ماده 1168 قانون مدنی: حضانت حق و تکلیف ابوین است. - ماده 1169 قانون مدنی: ترتیب اولویت حضانت (تا 7 سالگی با مادر و پس از آن با پدر، با ملاحظات لاحق). - ماده 1172 قانون مدنی: هیچ‌یک از ابوین نمی‌توانند از حضانت امتناع کنند. - ماده 1173 قانون مدنی: در صورت وجود شرایط مضر برای سلامت جسمی/اخلاقی طفل، دادگاه می‌تواند در حضانت مداخله کند. - ماده 45 قانون حمایت خانواده 1391 و عمومات: ملاک تصمیم‌گیری دادگاه همواره «مصلحت طفل» است. - ماهیت وکالت در حضانت: - وکالت (مواد 656 به بعد قانون مدنی) ناظر به نیابت در انجام