پاسخ کوتاه: «وکالت بلاعزل» در امور حضانت و ملاقات فرزند، هم از حیث ماهیت حقوقی و هم از حیث نظم عمومی خانواده، محدودیتهای جدی دارد و هرجا مفاد وکالت با حکم قطعی دادگاه در تعارض قرار گیرد، رأی دادگاه مقدم و لازمالاجراست. بهترین راهکار، تنظیم توافقنامه حضانت و ملاقات در قالب سند رسمی یا توافقنامه قابل ارائه به دادگاه و اخذ گواهی انطباق یا تنفیذ قضایی است؛ و در هر حال، مفاد وکالتنامه باید بهگونهای تنظیم شود که قابلنقض با «مصلحت طفل» و دستورات دادگاه باشد. شرح تفصیلی 1) چارچوب حقوقی - ماهیت حضانت: حضانت حق و تکلیف ابوین است و رعایت «مصلحت طفل» محور است. • ماده 1168 قانون مدنی: حضانت هم حق و هم تکلیف ابوین است. • ماده 1173 قانون مدنی: در صورت عدم مواظبت یا انحطاط اخلاقی یکی از والدین و به مخاطره افتادن مصلحت طفل، دادگاه میتواند تصمیم مقتضی بگیرد. • ماده 45 و 41 قانون حمایت خانواده 1391: تصمیمات دادگاه در امور حضانت، ملاقات و نفقه طفل قابل تعدیل و تغییر با تغییر اوضاع و احوال و مصلحت طفل است. - حدود «وکالت» در حضانت: • مواد 656 به بعد قانون مدنی: وکالت نیابت در انجام اعمال حقوقی است. اما اموری که قائمبهشخص، واجد جنبه نظم عمومی یا مرتبط با مصلحت طفلاند، قابل واگذاری مطلق به وکالت به نحوی که جایگزین صلاحیت دادگاه شود نیستند. • ماده 959 قانون مد
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری