پاسخ کوتاه و عملی - اصل ماجرا: اگر طرف مقابل در قرارداد سرمایهگذاری اطلاعات مهم و مؤثر بر تصمیم شما را عمداً کتمان کرده یا اطلاعات نادرست داده باشد، شما در حقوق ایران غالباً میتوانید با استناد به «خیار تدلیس» یا «خیار تخلف از وصف/شرط» قرارداد را فسخ کنید. در مواردی نیز میتوان به «عدم امکان اجرای تعهد به نحو مورد انتظار» یا «عدم ایفای تعهدات افشاگرانه قراردادی» استناد و فسخ/انحلال را پیگیری کرد. چارچوبهای حقوقی قابل استناد 1) خیار تدلیس (مواد 438 تا 440 قانون مدنی) - هرگاه یکی از طرفین با اعمال متقلبانه، طرف مقابل را به معامله ترغیب کند یا عیب/واقعیت مهمی را پنهان کند بهگونهای که اگر افشاء میشد، طرف مقابل معامله نمیکرد یا به شرایط دیگری رضایت میداد، مشمول تدلیس است. - اثر: برای فریبخورده «حق فسخ» ایجاد میشود. در صورت ورود خسارت، امکان مطالبه خسارت (طبق قواعد عام مسئولیت و مواد 221، 222، 226، 227 ق.م) نیز وجود دارد. - نکته عملی: لازم است ثابت شود که اطلاعات کتمانشده «اساسی و مؤثر» در تصمیم سرمایهگذاری بوده و رابطه سببیت بین کتمان/اظهار خلاف و انعقاد قرارداد وجود داشته است. 2) خیار تخلف از وصف و شرط (مواد 234، 235، 410، 422 قانون مدنی) - اگر در قرارداد، اوصاف/شاخصهای کلیدی موضوع سرمایهگذاری یا وضعیت مالی، بدهیها، مجوزها،
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری