اعلام فسخ باید چگونه و به چه نحوی ابلاغ شود؟

پاسخ کلی و عملی، با استناد به قواعد عمومی قراردادها در حقوق ایران: 1) مبنای حقوقی اعلام فسخ - فسخ از ایقاعات است و با اراده یک‌جانبه صاحب حق (به‌شرط وجود سبب قانونی یا قراردادی فسخ) محقق می‌شود. ماده 449 قانون مدنی: فسخ باید به طرف دیگر اعلام شود. - اثر فسخ از زمان تحقق و اعلام صحیح است، نه از تاریخ وقوع سبب (جز در مواردی که قانون/قرارداد ترتیب دیگری مقرر کرده باشد). - لزوم تمکین به شرط شکلی مندرج در قرارداد: اگر در قرارداد سرمایه‌گذاری، شیوه خاص ابلاغ فسخ (مثلا از طریق پست سفارشی، ایمیل قراردادی، سامانه قرارداد، ابلاغ به نشانی ثبتی شرکت) پیش‌بینی شده، باید دقیقاً همان رعایت شود. این شرط به‌موجب اصل حاکمیت اراده و مواد 10 و 219 قانون مدنی نافذ است. 2) تشریفات و نحوه ابلاغ صحیح - بررسی قرارداد: بندهای مربوط به فسخ، اخطار/فرصت رفع نقض (cure period)، نشانی‌های قراردادی، وسیله‌های ابلاغ، و زبان مکاتبات را دقیق بررسی کنید. عدم رعایت می‌تواند اعلام فسخ را بی‌اثر یا محل مناقشه کند. - اصول ابلاغ در رویه عملی: - اظهارنامه رسمی: ارسال اظهارنامه از طریق دفاتر خدمات الکترونیک قضایی به