اختلافات چگونه کارآمد حل می‌شوند؟

پاسخ به‌صورت حقوق ایران و با زبان ساده: 1) تفاوت «مالکیت» با «اجاره ۹۹ ساله» - مالکیت (عین): مالک، صاحبِ خودِ ملک است و همه حقوق مالکانه را دارد (تصرف، انتفاع، انتقال، رهن، احداث، تخریب در حدود قوانین و مقررات شهری). مبنا: مواد 30 و 31 قانون مدنی. - اجاره ۹۹ ساله (منفعت): مستأجر فقط حق استفاده و انتفاع از عین را برای مدت معین دارد؛ مالکیت عین همچنان برای موجر باقی است. مبنا: ماده 466 و بعد از آن قانون مدنی. مدت اجاره می‌تواند طولانی (حتی 99 سال) باشد، ولی هنوز «انتقال مالکیت» نیست. - آثار اصلی تفاوت: - نقل و انتقال: مالک می‌تواند عین را بفروشد؛ اما خریدار باید اجاره را تا پایان مدت تحمل کند (ماده 498 ق.م). مستأجر هم می‌تواند منافعِ باقیمانده را با اجازه موجر یا به شرط ضمن عقد منتقل کند (مواد 474، 480 ق.م). - پایان رابطه: در مالکیت، محدود به زمان نیست؛ در اجاره، با انقضای مدت، یدِ مستأجر امانی بوده و باید تخلیه کند، مگر تمدید یا تجدید قرارداد. در صورت امتناع، تخلیه از طریق دادگاه یا شورا ممکن است. - هزینه‌ها و تعمیرات: تعمیرات اساسی به عهدۀ مالک (موجر) و تعمیرات جزئی و نگهداری متعارف با مستأجر است، مگر شرط خلاف (مواد 486، 487 ق.م). مالیات و عوارض عمدتاً با مالک عین است؛ اما