چه تصویربرداری‌ها و یافته‌های بالینی به تقویت ادعا کمک می‌کنند؟

راهنمای حقوقی اثبات از دست دادن حس بویایی (آنوسمی) در دعاوی ایران 1) بار اثبات و مبنای قانونی - در دعاوی مربوط به صدمات بدنی (مانند تصادفات، حوادث کار، خطای پزشکی)، مدعی باید رابطه سببیت بین حادثه و از دست دادن بویایی را اثبات کند. مستند: مواد 1 و 2 قانون مسئولیت مدنی، قواعد عمومی اتلاف و تسبیب در قانون مدنی (مواد 328 به بعد). - جهت ارزیابی دیه یا ارش، ارجاع به پزشکی قانونی طبق قانون مجازات اسلامی 1392 (کتاب دیات) و آیین‌نامه‌های سازمان پزشکی قانونی متعارف است. از بین حواس پنج‌گانه، حس بویایی دیه مقدر مستقل ندارد و غالباً ارش تعیین می‌شود؛ مستند: ماده 449 و 450 قانون مجازات اسلامی (ارش)، و مواد مربوط به فقدان منافع و حواس فاقد دیه مقدر. 2) مدارک و مستندات پزشکی کلیدی الف) مستندات اولیه و اورژانسی - پرونده اورژانس/بیمارستانی بلافاصله پس از حادثه (ثبت تروماهای سر-صورت، ضربه بینی، شکستگی قاعده جمجمه، از دست رفتن بویایی از بدو حادثه). - گزارش کارشناسی صحنه/حادثه (پلیس راهور، بازرسی کار، کمیته ایمنی). ب) معاینه بالینی تخصصی - معاینه گوش‌حلق‌وبینی (ENT) و نورولوژی با مستندسازی: • تست‌های شمارش و تشخیص بوهای استاندارد (UP