پاسخ کوتاه: - در دعاوی کیفری: معیار «علم قاضی» بر مبنای ادله قانونی و متعارف، با سطح اقناع بسیار بالا (نزدیک به یقین عرفی). اصل برائت و قاعده تفسیر به نفع متهم اقتضا میکند هرگونه تردید جدی به نفع متهم اعمال شود. - در دعاوی حقوقی/مدنی: معیار «غلبه احتمال» یا «اقناع متعارف قاضی» کافی است؛ یعنی اگر دلایل خواهان قویتر از طرف مقابل باشد و قاضی را به احتمال قوی به نفع ادعا برساند، بار اثبات محقق است. توضیح حقوقی و استنادات: 1) مبنای بار و استاندارد اثبات - کیفری: اصل 37 قانون اساسی و ماده 4 قانون آیین دادرسی کیفری 1392 اصل برائت را مقرر میکنند. مواد 211 و 212 قانون مجازات اسلامی 1392 «علم قاضی» را ناظر به حجیت دلیل در امور کیفری میدانند؛ علم باید از طرق متعارف حاصل شود و صرف ظن کافی نیست. در ع
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
