راهنمای حقوقی اثبات از دست دادن حس بویایی (آنوسمی) در دعاوی — و تکلیف در صورت وجود بیماریهای زمینهای 1) مبنای حقوقی مطالبه - در دعاوی مسئولیت مدنی و کیفریِ ناشی از صدمه بدنی (مثل تصادف، ضرب و جرح، خطای پزشکی)، از دست دادن حس بویایی از مصادیق نقص منفعت و صدمه به اعضا/حواس است و قابل مطالبه دیه یا ارش و نیز خسارات تبعی است. - مستندات اصلی: - قانون مجازات اسلامی 1392، کتاب دیات: - مواد 709 تا 715: دیه حواس (بینایی، شنوایی، بویایی، چشایی، لمس). برای بویایی در صورت از بین رفتن کامل حس، دیه کامل و در کاهش یا اختلال، ارش تعیین میشود. در صورت برگشت نسبی، متناسب کسر میگردد. - اصل ارش در موارد فقدان نص خاص و تعیین میزان توسط کارشناس و دادگاه (مواد 449، 450، 459 ق.م.ا). - قانون مسئولیت مدنی 1339، مواد 1 و 2 و 5: الزام مقصر به جبران خسارات مادی و معنوی ناشی از فعل زیانبار. - آیین دادرسی مدنی و کیفری: امکان ارجاع به پزشکی قانونی و کارشناسی تخصصی. 2) بار اثبات و ادله کلیدی - رابطه سببیت: باید ثابت شود که حادثه/فعل زیانبار موجب آنوسمی شده یا تشدید قابل توجه کرده است. - ادله اصلی: - نظریه پزشکی قانونی (اصلیترین سند در ارزیا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری