مراقبه فلسفی ترکیبی از اندیشه و حضور است؛ جایی که ذهن میاندیشد اما غرق در فکر نمیشود. این روش کمک میکند بهجای واکنش، مشاهده کنیم. در این نوع مراقبه، پرسشهای فلسفی مانند «من کیستم؟» یا «هدفم چیست؟» راهی برای بیداری آگاهیاند. با تداوم تمرین، ذهن به سکون و درک عمیقتری میرسد.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری