چه توصیه‌های عملی برای پیشگیری از شائبه صوری بودن وجود دارد؟

پاسخ کوتاه و عملی 1) خلاصه رأی وحدت رویه 774 و اثر آن - هیأت عمومی دیوان عالی کشور در رأی وحدت رویه شماره 774 مورخ 1398/4/11 تصریح کرد: اگر طرفین معامله قصد واقعی انشاء نداشته باشند و معامله صرفاً برای ظاهر (صوری) واقع شده باشد، عقد به علت فقدان قصد باطل است (مواد 190، 191، 195، 196 قانون مدنی). در نتیجه: - هیچ‌گونه انتقال حقی واقع نمی‌شود. - اشخاص ثالث نمی‌توانند به ظاهر سند استناد کنند مگر آن‌که قواعد خاص حمایت از ثالث ناآگاه و با حسن نیت در مقررات خاص (مثل اسناد تجاری) جاری باشد؛ در معاملات اموال غیرمنقول، اصل بر تبعیت از واقع و بطلان معامله صوری است. - اقرار به صوری بودن علیه مُقر نافذ است (ماده 1277 ق.م.) و می‌تواند مبنای بی‌اعتباری معامله قرار گیرد. - در صورت صوری بودن برای فرار از دین، طلبکار می‌تواند دعوای بطلان/غیرقابل استناد بودن معامله را طرح کند (مواد 218 و 218 مکرر ق.م. و رویه قضایی مرتبط). 2) تفاوت صوری با معامله به قصد فرار از دین - صوری مطلق: نبود قصد انشاء؛ نتیجه: بطلان مطلق (مواد 190، 195 ق.م.). - معامله ظاهراً واقعی اما با انگیزه فرا