چگونه اصالت یک سند ملکی قدیمی احراز می‌شود؟

پاسخ کوتاه: اصالت سند ملکی قدیمی (به‌ویژه اسناد قبل از انقلاب) با ترکیبی از استعلام‌های ثبتی، بررسی کارشناسی فیزیکی و محتوایی، و تطبیق سوابق در مراجع رسمی احراز می‌شود. مسیر مطمئن، آغاز از اداره ثبت محل وقوع ملک و تطبیق با دفتر املاک و پرونده ثبتی است. هرجا تناقض یا ابهام باشد، کارشناسی رسمی خط، مرکب، کاغذ و امضا و در نهایت طرح دعوای «تأیید اصالت/ابطال سند» در دادگاه توصیه می‌شود. راهنمای عملی گام‌به‌گام: 1) تعیین نوع سند - سند رسمی: مانند سند مالکیت دفترچه‌ای (سبز/قدیمی) یا اسناد تنظیمی در دفترخانه‌ها و دوایر دولتی پیش از انقلاب. مطابق مواد 1287 و 1288 قانون مدنی و مواد 70 و 73 قانون ثبت، مفاد سند رسمی نسبت به طرفین و اشخاص ثالث معتبر است و انکار امضا در آن مسموع نیست، مگر ادعای جعل. - سند عادی: قولنامه، مبایعه‌نامه دستی، مصالحه‌نامه‌های بدون ثبت رسمی. اعتبار آن تابع قواعد اسناد عادی (مواد 1291 تا 1296 قانون مدنی) است و قابلیت انکار و تردید دارد. 2) استعلام و تطبیق ثبتی - مراجعه به اداره ثبت اسناد و املاک محل ملک و درخواست: - تصویر و رونوشت مصدق صفحه(های) مربوط به ملک در دفتر املاک و دفتر ثبت معاملات قدیم (دفتر نقل و انتقالات). - خلاصه وضعیت ثبتی ملک (سوابق مالکیت، تحدید حدود، حدود و حقوق ارتفاقی). - پرونده ثبتی ملک (پرونده کاغذی/بایگانی): شامل اظهارنامه ثبتی، نقشه تحدیدی، صورت‌جلسه تحدید