پاسخ کوتاه: اصل بر این است که شوهر حق ندارد بدون رضایت زن در ملکی که سند آن به نام زن است سکونت کند؛ سکونت شوهر در چنین ملکی نیازمند یکی از این مبانی است: رضایت زن (اذن مالک)، وجود قرارداد معتبر (اجاره، عاریه، حق انتفاع)، حکم یا تکلیف قانونی خاص. در عین حال، شوهر میتواند به استناد حق قانونی تعیین مسکن مشترک، درخواست سکونت در منزل مناسب را مطرح کند، اما این حق به او اجازه ورود و استقرار قهری در ملک اختصاصی زن را نمیدهد. تحلیل حقوقی و مستندات: - اصل تسلط مالک: مطابق ماده 30 قانون مدنی، هر مالکی نسبت به مایملک خود حق همهگونه تصرف و انتفاع دارد مگر در مواردی که قانون استثناء کرده باشد. بنابراین ورود و سکونت شوهر در ملک زن بدون اذن، تعرض به حق مالکیت زن است. - منع تصرف و ورود بدون اذن: بر اساس قواعد عمومی تصرفات (مواد 308 و بعد قانون مدنی در باب غصب)، تصرف بدون اذن مالک میتواند در حکم غصب باشد و مسئولیت مدنی به همراه دارد (الزام به رفع ید، اجرتالمث
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری