خلاصه پاسخ: - اصل بر این است که هیچکس (حتی شوهر) حق ورود و سکونت در ملکِ متعلق به زن را بدون رضایت او ندارد. مالکیت زن محترم و مصون است. - ریاست شوهر بر خانواده (ماده 1105 قانون مدنی) بهتنهایی مجوز ورود یا سکونت اجباری در ملک زن نیست. - تکلیف سکونت مشترک، اصولاً بر عهده شوهر است که منزل مشترک مناسب فراهم کند (ماده 1107 و تکالیف نفقه). اگر زن مالک ملکی است و رضایت دهد، میتوان آن را منزل مشترک قرار داد؛ در غیر این صورت، شوهر نمیتواند با توسل به «ریاست بر خانواده» زن را ملزم به اسکان خود در ملک زن کند. - ورود بدون اجازه زن به ملک او، در صورت تحقق شرایط، میتواند واجد وصف کیفری (ورود غیرمجاز/تصرف عدوانی) یا قابلیت طرح دعوای حقوقی رفع تصرف/خلع ید باشد. تحلیل حقوقی: 1) احترام به مالکیت زن - اصل 22 و 47 قانون اساسی: مالکیت مشروع محترم و از تعرض مصون است. - مواد 30 و 31 قانون مدنی: هر مالکی حق هرگونه انتفاع و تصرف در مال خود را دارد م
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
