خلاصه پاسخ: - اصل بر این است که زن حق دارد محل سکونت (مسکن) را در حدود شئون خود تعیین کند و شوهر باید نفقه (از جمله مسکن مناسب) را تأمین کند. اما شوهر به طور کلی نمیتواند زن را مجبور به سکونت در خانهای که مالک آن زن است کند، و از آن طرف زن هم نمیتواند پرداخت نفقه را منوط به این کند که فقط در خانهی خودش سکونت کنند. - معیار قانونی، تأمین «مسکن متناسب با شأن زن» است؛ مالکیت ملک (از سوی زن یا مرد) تعیینکنندهی اصلی نیست. - در صورت خوف ضرر بدنی، مالی یا شرافتی، زن میتواند مسکن جداگانه اختیار کند و همچنان مستحق نفقه خواهد بود. تحلیل و مستندات قانونی: 1) تکلیف تأمین مسکن و نفقه: - ماده 1107 قانون مدنی: نفقه شامل همه نیازهای متعارف و متناسب با وضعیت زن است؛ از جمله منزل. - ماده 1106: در عقد دائم، نفقه زن به عهده شوهر است. بنابراین اصل، شوهر باید مسکن مناسب شأن زن فرا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری