در حقوق ایران، اصل بر استقلال مالی زوجین است و هر یک نسبت به اموال خود حق مالکیت انحصاری دارند (مواد 1118 و 30 قانون مدنی). بنابراین صرف ازدواج، برای شوهر حقی جهت سکونت دائم در ملک شخصی زن ایجاد نمیکند؛ مگر آنکه: - به موجب قرارداد (اذن، اجاره، حق انتفاع، عمری/رقبی، صلح یا شرط ضمن عقد) حقی برای شوهر ایجاد شود؛ یا - سکونت در راستای تکلیف زن به تمکین خاص و عام و ایفای وظایف زناشویی (از جمله سکونت مشترک) باشد که آن هم در تعارض با حق مالکیت زن نیست و قابل تنظیم قراردادی است. برای تضمین حق سکونت شوهر در ملک متعلق به زن، راهکارهای معتبر و عملی به ترتیب قوت حقوقی و قابلیت اجرا به شرح زیر است: 1) تنظیم اجارهنامه رسمی به نام شوهر - ماهیت: عقد اجاره بین زن (موجر) و شوهر (مستأجر) با تعیین مدت، اجارهبها (حتی مبلغ ناچیز) و حدود استفاده. - مزایا: - ایجاد رابطه استیجاری و حمایت قانون روابط موجر و مستأجر 1376. - امکان تخلیه فقط در پایان مدت یا در صورت تخلف شروط. - قابلیت استناد در مراجع قضایی و امکان صدور دستور تخلیه/حمایت در برابر ثالث. - نکات مهم: - حتماً مدت تعیین شود؛ اجاره بدون مدت باطل است (ماده 468 ق.م). - تنظیم رسمی در دفترخانه یا لااقل اجارهنامه عادی دارای کد رهگیری برای اثبات. - تعیین دقیق حق استفاده از مشاعات، پارکینگ، انباری. - پیش
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری