پاسخ بهصورت کلی و با استناد به قانون کار ایران و مقررات مرتبط: 1) اصل بر رضایت در اضافهکاری - ماده 59 قانون کار: انجام کار اضافی (اضافهکاری) منوط به موافقت کارگر است و باید با پرداخت فوقالعاده حداقل 40 درصد بیشتر از مزد ساعات عادی محاسبه شود. - محدودیت زمانی: اضافهکاری نباید از 4 ساعت در روز تجاوز کند مگر در موارد استثنایی با توافق طرفین. 2) موارد استثنایی الزام به کار (بدون نیاز به رضایت) - ماده 60 قانون کار: در موارد بروز حوادث غیرمترقبه و یا برای پیشگیری از زیان حتمی (مثل: حریق، سیل، زلزله، اپیدمی، خرابکاری، یا وقفه در خدمات حیاتی)، کارفرما میتواند موقتاً کارگر را مکلف به انجام کار بیش از ساعات عادی کند. در این حالت نیز: - پرداخت اضافهکاری و فوقالعادهها برقرار است. - الزام باید محدود به زمان رفع ضرورت و برای دفع خطر یا جلوگیری از خسارت باشد. - کارفرما موظف است مراتب را در اسرع وقت به اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی اطلاع دهد (رویه اداری
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری