فواصل استراحت بین شیفت‌ها چگونه باید رعایت شود؟

پاسخ کلی (با تکیه بر قانون کار ایران و آیین‌نامه‌های مرتبط): 1) مبنای قانونی ساعات کار و استراحت - ماده 51 قانون کار: ساعات کار عادی حداکثر 44 ساعت در هفته است. - ماده 52: کار نوبتی (شیفتی) مجاز است و بسته به نوع گردش شیفت، فوق‌العاده نوبت‌کاری تعلق می‌گیرد. - ماده 62: روز جمعه، روز تعطیل هفتگی کارگران است (با شرایط امکان جابجایی و پرداخت فوق‌العاده). - ماده 66: کار اضافی (اضافه‌کاری) فقط با رضایت کارگر و پرداخت 40% اضافه بر مزد ساعتی مجاز است. - ماده 58: کار در شب (22 تا 6 صبح) مشمول فوق‌العاده شب‌کاری است. - اصل ایمنی و بهداشت: مطابق ماده 91 قانون کار و آیین‌نامه‌های حفاظت فنی و بهداشت کار، کارفرما مکلف به تأمین ایمنی، سلامت و پیشگیری از خستگی مفرط است. 2) فواصل استراحت در بین شیفت‌ها (بین‌نوبتی) - قانون کار به‌صورت عدد مشخص واحد (مثلاً الزام به 11 ساعت متوالی استراحت بین دو شیفت) را صراحتاً ذکر نکرده است؛ اما از جمع مواد مرتبط و عرف صنعتی/بهداشتی، همراه با الزامات ایمنی و بهداشت شغلی، این اصول اجرا می‌شود