در حقوق املاک ایران، دو واژه کلیدی “سهم مشاع (شِعیِر/شُعَیر)” و “سهم مفروز” به نحوه تعلق مالکیت و امکان تصرف اشاره دارند. فهم تفاوت آنها برای تعیین حدود اختیارات مالک، امکان معامله، و شیوههای تصرف و دعواهای ملکی ضروری است. 1) تعریفها و مبانی قانونی - مال مشاع و سهم مشاع (شعیر): - مطابق مواد 571، 572 و 573 قانون مدنی، اشاعه حالتی است که مال واحد بین چند نفر به نحو اشاعه مشترک است؛ یعنی هر شریک در جزء جزء مال به نسبت سهم خود مالک است، بدون اینکه قسمت مشخص فیزیکی به او اختصاص یافته باشد. - “شعیر/سهم مشاع” یعنی سهم مالک در مال غیرمفروز؛ مالکیت او سرشکن بر تمام اجزاء مال است. - مال مفروز و سهم مفروز: - افراز یعنی جداسازی و تعیین بخش معین و مستقل از مال مشاع برای هر شریک. پس از افراز، سهم هر شریک “مفروز” میشود؛ یعنی قطعهای مشخص با حدود و ثغور مستقل. - مستند: قانون افراز و فروش املاک مشاع مصوب 1357 و آییننامه اجرایی آن؛ همچنین قواعد عمومی تقسیم و افراز در قانون مدنی (از جمله مواد 589 به بعد درباره اداره مال مشاع و تقسیم). 2) تفاوت آثار حقوقی سهم مشاع و سهم مفروز - حدود مالکیت: - سهم مشاع: مالک در ذرهذره کل ملک، به نسبت سهم خود
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری