افراز چه نقشی در تبدیل شعیر به سهم مفروز دارد؟

پاسخ به‌صورت کاربردی و با ارجاع به قوانین: 1) تعریف «شِعیـر» و «سَهم» در ملک مشاع - شَعیر (شِعیـر): اصطلاح فقهی-حقوقی برای «سهم مشاع» هر شریک در ملک غیرمنقسم است؛ یعنی مالکیتِ نسبتیِ هر شریک بدون تعیین قسمت مشخص از عین. به‌عنوان مثال، دو دانگ خانه به‌صورت مشاع. در قانون مدنی اصطلاح رایج «سهم مشاع» است و واژه «شعیر» بیشتر در ادبیات فقهی و ثبتی قدیمی‌تر دیده می‌شود. - سهم: در ادبیات حقوقی ایران هم می‌تواند به «سهم مشاع» (قبل از تفکیک/افراز) و هم به «سهم مفروز» (پس از جداسازی فیزیکی یا حقوقی) اطلاق شود. پس سهم مفهومی عام‌تر است و «شعیر» زیرمجموعه آن در وضعیت اشاعه است. 2) تفاوت عملی - شعیر: شما مالک درصدی از کل ملک هستید، نه قطعه مشخص. اداره ملک، تصرفات و نقل‌وانتقال محدودیت‌هایی دارد (مواد 571 به بعد قانون مدنی درباره شرکت و اشاعه، به‌ویژه مواد 575، 576، 581). - سهم مفروز: پس از جداسازی، مالک قطعه معین و مستقل می‌شوید که قابلیت تصرف و نقل‌وانتقال مستقل دارد؛ محدودیت‌های اداره‌ی مال مشترک برطرف می‌شود. 3) نقش «افراز» در تبدیل شعیر به سهم مفروز - تعریف افراز: تقسیم مال مشاع بین شرکا به نسبت سهام به‌طوری‌که سهم هر شریک مشخص و منفک شو