پاسخ کوتاه: در روابط کار ایران، اصل بر عدم امکان تغییر محل خدمت و شرایط اساسی کار بدون موافقت کارگر است؛ مگر آنکه اختیار جابهجایی بهصورت روشن و محدود در قرارداد کار، آییننامههای مصوب و معتبر داخلی یا طرح طبقهبندی مشاغل پیشبینی شده باشد، یا تغییر محل ناشی از ضرورتهای قانونی، فورسماژور و تعطیلی/انتقال واحد با رعایت تشریفات قانونی باشد. مبنای حقوقی: - ماده 8 قانون کار: شروط قرارداد و مقررات داخلی نباید حقوق کارگر را تقلیل دهد یا مغایر قانون کار باشد. هر شرط مغایر، باطل است. - ماده 26 قانون کار: هرگونه تغییر عمده در شرایط کار که برخلاف عرف محل یا مندرجات قرارداد به زیان کارگر باشد، باید با اطلاع و تأیید اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی صورت گیرد. - ماده 27 (در خصوص اخراج) و ماده 21 (انحلال/تعطیلی) بهطور غیرمستقیم اهمیت تشر
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
