راهنمای عملی اعتراض وراث به صلح عمری و موارد امکان اعتراض خلاصه - صلح عمری، قراردادی است که مالک عین مال را به دیگری (معمولاً یکی از وراث یا شخص ثالث) صلح میکند و منافع آن را تا پایان عمر برای خود نگه میدارد. اصل بر صحت و لزوم آن است و بهطور معمول وراث حقی برای برهمزدن آن ندارند. - با این حال، در مواردی خاص وراث میتوانند به صلح عمری اعتراض کنند؛ مهمترین موارد: فقدان قصد و رضا، اکراه/اجبار، جنون یا عدم اهلیت، فضولی بودن، صوری بودن یا معامله به قصد فرار از دین، تدلیس و فریب، اشتباه مؤثر، حجر بهعلت سفه یا جنون، عدم رعایت تشریفات قانونی (خصوصاً در اموال غیرمنقول ثبتشده)، و تعارض با حقوق قانونی همسر (نکاح دائم) یا دیّان. 1) مبانی قانونی صلح عمری - صلح از عقود مسامحی و لازم است: ماده 758 قانون مدنی؛ اصل صحت معاملات: ماده 223 ق.م. - امکان انتقال عین با حفظ منافع برای مصالح تا پایان عمر: مبتنی بر اصل تسلیط (ماده 30 ق.م.) و آزادی قراردادها (ماده 10 ق.م.)؛ صلح میتواند تملیکی یا عهدی باشد (مواد 752 به بعد). - در اموال غیرمنقول ثبتشده، تنظیم سند رسمی لازمالاجرا و در برابر ثالث معتبر است: مواد 22، 46، 47، 48 قانون ثبت و رأی وحدت رویه 43-1351. 2) مواردی که وراث حق اعتراض دارند الف) فقدان قصد و رضا یا اکراه - اگر صلح تحت اجبار، اکراه مؤثر یا بدون قصد واقع شده باشد، قابل ابطال/بطلان است: مواد 190، 199، 203، 206 ق.م. - بار اثبات با معترض است؛ ادله: شهادت،
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری