پاسخ کوتاه و کاربردی: - اصل ماجرا: «صلح عمری» عقدی است که مالک، عین یا منافع مال را به دیگری منتقل میکند اما تا پایان عمرِ خود، منافع یا حق انتفاع/سکنی را برای خود نگه میدارد. در حقوق ایران اصولاً صلح عمری صحیح و نافذ است و وراث فقط در موارد محدود میتوانند نسبت به آن اعتراض کنند؛ مانند: ادعای صوری/موهومی بودن، حجر یا عدم اهلیت مصالح در زمان وقوع عقد، فقدان قصد و رضای صحیح، اکراه/فریب، عدم رعایت تشریفات شکلی لازم برای اموال غیرمنقول (ثبت)، معامله به قصد فرار از دین، معامله فضولی، یا تعارض با قواعد آمره (مثلاً صلحِ مازاد بر مالکیت، یا نسبت به مال غیر). - نوع دعوا و اشخاصی که باید به عنوان خوانده طرف دعوا قرار گیرند: 1) دعوای بطلان/عدم نفوذ/فسخ عقد صلح عمری: - خوانده اصلی: متصالح (کسی که صلح به نفع او واقع شده است). - اگر مال غیرمنقول ثبتشده باشد و ابطال سند رسمی یا اص
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری