راهنمای عملی اعتراض وراث به «صلح عمری» و مدارک ضروری برای طرح دعوا 1) مبنای حقوقی اعتراض - اصل صحت قراردادها: صلح عمری بهعنوان عقد صلح (مواد 752 به بعد قانون مدنی) معتبر است مگر خلاف آن ثابت شود. معمولاً بهصورت صلح بلاعوض یا معوض با حق انتفاع/عمری برای مصالح تا پایان عمر تنظیم میشود. - جهات قابل استناد برای ابطال/بیاعتباری: - فقدان قصد/رضا یا اکراه و اشتباه مؤثر (مواد 190، 199، 201 ق.م.) - حجر یا عدم اهلیت در زمان صلح (مواد 1207، 1210 ق.م.) - فقدان یا نامشروع بودن جهت معامله (مواد 190، 217 ق.م.) - صوری بودن معامله (ماده 218 ق.م.) یا معامله به قصد فرار از دین (ماده 218 مکرر ق.م.) - عدم رعایت تشریفات ثبتی نسبت به اموال غیرمنقول ثبتشده (مواد 46، 47، 48 قانون ثبت) - تعارض با حقوق مکتسبِ ثالث یا موصیبه مازاد بر ثلث در قالبی که ماهیتاً وصیتگونه تلقی شود (در صورتی که قرارداد صوری/موهومی و در واقع وصیتگونه باشد؛ مواد 843 و بعد ق.م.) - فقدان قبض در صلح عین منقول در صورتی که قبض شرط نفوذ شناخته شود (بنابر مفاد قرارداد و عرف؛ قیاس از مواد 753، 754 و قواعد قبض در هبه) - عدم تنجیز و وابستگی به تعلیق باطلکننده (مواد 189، 233 ق.م. حسب مورد) 2) مرجع و نوع دعوا - دعوای اصلی: ابطال/بطلان/عدم نفوذ عقد صلح عمری یا اعلام صوری بودن/صوریبودن
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
