نقش فقدان اهلیت یا حجر در ابطال صلح چیست؟

پاسخ کلی و کاربردی (با استناد به قوانین ایران) 1) تعریف و جایگاه صلح عمری - صلح عمری قراردادی است که مصالح (معمولاً مورّث) عین یا منفعت مال را به متصالح منتقل می‌کند اما حق انتفاع یا حق سکنای آن را تا پایان عمر خود یا شخص معین برای خود محفوظ می‌دارد. این قرارداد از عقود مسامحه‌ای و غالباً معوّض/غیرمعوّض می‌تواند باشد و مانند سایر عقود تابع قواعد عمومی صحت معاملات است (مواد 10، 190، 219، 758 و بعد قانون مدنی). 2) مبنای اعتراض وراث به صلح عمری - وراث اصولاً نسبت به اموال مورّث قبل از فوت وی حقی ندارند و انتقالات نافذ مورّث قابل احترام است؛ مگر اینکه: الف) صلح به سبب فقدان شرایط اساسی صحت معامله (ماده 190 ق.م) باطل یا قابل ابطال باشد. ب) صلح صوری یا حیله برای اضرار به طلبکاران باشد (مواد 218 و 218 مکرر ق.م و مقررات معامله به قصد فرار از دین). ج) عدم رعایت تشریفات قانونی خاص (در مورد عین غیرمنقول نیاز به تنظیم سند رسمی و تشریفات ثبت) موجب بی‌اعتباری در مقابل ثالث باشد. - بنابراین محور اصلی اعتراض وراث در صلح عمری معمولاً «اهلیت و اراده» مصالح است. 3) نقش فقدان اهلیت یا حجر در ابطال صلح - شرایط اساسی صحت معاملات (ماده 190 ق.م): قصد، رضای طرفین، اهلیت، معین بودن مورد، مشروعیت جهت. - اهلیت در معاملات (مواد 210، 211، 212، 213 ق.م): • اشخاص محجور: صغیر، سفیه، مجنون. معاملات ایشان باطل یا غیرنافذ است بسته به نوع حجر. • معامله صغیر غیرم