امضای دستی چه شرایطی برای اعتبار قانونی دارد؟

به‌عنوان وکیل، برای اعتبار قانونی امضای دستی در حقوق ایران، رعایت شرایط زیر ضروری است: 1) انتساب امضا به شخص - امضا باید منتسب به شخص امضاکننده باشد؛ یعنی عرفاً نشانه هویت او تلقی شود (مانند نام و نام خانوادگی، پاراف، یا نقشی که شخص همواره به‌عنوان امضا به کار می‌برد). - ملاک، قصد استفاده از علامت به‌عنوان امضاست؛ حتی اگر غیر از نام کامل باشد، در صورت انصراف عرفی به امضا، معتبر است. - مستند قانونی: مواد 1301 و 1304 قانون مدنی (درباره اقرار و اسناد عادی و ارزش انتساب) و مواد 199 و 214 قانون آیین دادرسی مدنی (ارزیابی انتساب در دادرسی). همچنین ماده 1293 قانون مدنی در تمایز سند رسمی و عادی. 2) قصد و رضای امضاکننده - امضا باید با قصد انشای تعهد و اراده آزاد صورت گیرد؛ اکراه، اشتباه مؤثر یا فقدان قصد می‌تواند اعتبار را مخدوش کند. - مستند: مواد 190، 191، 199، 203 تا 209 قانون مدنی (شرایط اساسی صحت معاملا