اثر حقوقی امضا بر قرارداد در حقوق ایران - امضا نشانه قصد و رضای طرف است: مطابق ماده 191 و 339 قانون مدنی، تحقق عقد منوط به قصد انشاء و ابراز آن است. امضا مهمترین طریق ابراز و انتساب اراده به متن قرارداد است و نشان میدهد امضاکننده مفاد سند را پذیرفته است. - امضا موجب انتساب سند به امضاکننده است: طبق ماده 1301 قانون مدنی و مواد 1292 و 1293 قانون مدنی، سند عادی که منتسب به شخص باشد علیه او معتبر است، مگر آنکه انکار یا تردید مؤثر کند. امضا مهمترین معیار انتساب سند است. در آیین دادرسی مدنی (مواد 216 تا 221 ق.آ.د.م) در صورت انکار امضا، دادگاه با ارجاع به کارشناس خط و امضا و قرائن تصمیم میگیرد. - امضا شرط اعتبار اسناد کتبی است: برای اسناد عادی، امضا رکن لازم است و بدون امضا غالباً نوشته صرفاً «پ
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
