احراز اصالت امضا در حقوق ایران بر پایه مجموعهای از قواعد قانونی و اصول عملی انجام میشود. مهمترین مبانی و روشها به شرح زیر است: 1) مبانی قانونی - ماده 1301 قانون مدنی: انکار امضا از سوی منتسبالیه نسبت به سند عادی ممکن است و مدعی اصالت باید اثبات کند. اگر امضا احراز شود، سند علیه امضاکننده معتبر است. - مواد 1257 و 1309 قانون مدنی: بار اثبات با مدعی است و نسبت به سند رسمی، انکار امضا پذیرفته نیست و تنها ادعای جعل ممکن است. - مواد 214 تا 231 قانون آیین دادرسی مدنی: تشریفات «انکار و تردید» و «ادعای جعل» و ترتیب رسیدگی، ارجاع به کارشناس و نحوه بررسی دادگاه را بیان میکند. - ماده 220 و 223 ق.آ.د.م: در صورت انکار یا تردید نسبت به سند عادی، دادگاه برای احراز اصالت، رسیدگی و عندالاقتضاء ارجاع به کارشناسی میکند. - قانون جرایم رایانهای و قانون تجارت الکترونیکی (مواد 6 تا 14 قانون تجارت الکترونیکی): در خصوص امضای الکترونیکی و گواهی الکترونی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
