نقش «مهر» در اسناد تجاری در حقوق ایران را باید با تمایز بین «امضا» و «مهر» و نیز با توجه به مقررات خاص اسناد تجاری (بهویژه برات، سفته و چک) و قواعد عام ادله اثبات بررسی کرد: 1) اصل اعتبار امضا و جایگاه مهر - مطابق ماده 1301 قانون مدنی، «امضایی که بهجای مهر یا اثر انگشت بهکار رود، معتبر است» و بالعکس در رویه، مهر میتواند در برخی موارد نقش امضا را ایفا کند، اما این موضوع مطلق نیست و به نوع سند و شرایط آن بستگی دارد. - در ادله اثبات دعوا، ماده 1304 قانون مدنی و نیز قواعد راجع به سند عادی و رسمی، محوریت را به امضا میدهند. درنتیجه، در اسناد عادی (از جمله بسیاری از اسناد تجاری که رسمی نیستند) امضا عنصر اصلی انتساب است و مهر بهتنهایی غالباً کافی برای انتساب نیست مگر قرائن مؤک
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
