به طور خلاصه: اصل بر صحت امضا و انتساب آن به امضاکننده است؛ اما قانون آیین دادرسی مدنی امکان «انکار»، «تردید» و «ادعای جعل» را پیشبینی کرده است. انکار امضا در شرایط معین ممکن است، اما برای کسی که سند به او منتسب است محدودیت دارد. تفکیک مفاهیم: - انکار: ادعای اینکه امضا، مهر یا خط منتسب به شخص واقعی نیست. انکار مخصوص اسناد عادی است و فقط از سوی کسی که سند به او منتسب شده ولی آن را نپذیرفته، قابل طرح است. اگر سند رسمی باشد، انکار نسبت به مفاد مندرج و امضاهای مأمور رسمی پذیرفته نیست. - تردید: وقتی سند به شخصی منتسب نیست اما علیه او ارائه شده، میتواند نسبت به اصالت آن تردید کند. - ادعای جعل: اد
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
