در حقوق ایران، صلح محاباتی (صلح با عوض ناچیز یا مجانی) اصولاً صحیح و نافذ است؛ زیرا صلح، عقدی مستقل و جایز است که میتواند به قصد تملیک مجانی هم منعقد شود و نیازمند تعادل عوضین نیست. با اینحال، مانند هر عقد دیگری، در صورت فقدان شرایط اساسی صحت معاملات یا وجود عیب در اراده یا مخالفت با قواعد آمره، قابل ابطال یا قابل فسخ خواهد بود. 1) مبانی قانونی - مواد 752 تا 770 قانون مدنی: قواعد عمومی عقد صلح - ماده 190 قانون مدنی: شرایط اساسی صحت معاملات (قصد و رضا، اهلیت طرفین، موضوع معین، مشروعیت جهت) - مواد مربوط به عیوب اراده: اکراه (199، 203 و 206)، اشتباه مؤثر (200 و 201)، تدلیس (438 به تبع قواعد بیع و عمومات تقلب)، معامله به قصد فرار از دین (218 و 218 مکرر)، صوری بودن معامله و عدم قصد (191 و 192) - مواد 214، 215، 216: قابلیت معامله و مشروعیت مورد - ماده 233: بطلان شروط نامشروع/مبطل - مواد 339 و 365 به بعد بهعنوان قیاس قواعد عمومی (در حدی که با صلح منافات ندارد) - ماده 10 قانون مدنی: آزادی قراردادها در حدود قانون - قواعد حجر و ولایت/قیمومت: مواد 1207 به بعد 2) موارد مهمی که میتواند موجب بطلان یا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
