اسکیزوفرنی لزوماً به معنای حجر دائم است؟

خیر، اسکیزوفرنی به‌خودی‌خود مساوی حجر نیست و باید به توانایی تشخیص و اراده در زمان معامله توجه شود. حجر نیازمند احراز عدم تمییز یا اختلال اراده مؤثر بر عمل حقوقی است. خلاصه پاسخ: خیر. ابتلا به اسکیزوفرنی به‌خودیِ خود به معنای حجر دائم نیست. معیار حجر در معاملات، فقدان «قوه تمییز و اراده» در زمان انجام معامله است. در اسکیزوفرنی ممکن است دوره‌های بهبود (رِمیسیون) وجود داشته باشد که شخص در آن دوره‌ها اهلیت معاملاتی دارد. اثبات عدم اهلیت در لحظه انعقاد قرارداد نیازمند دلایل پزشکی-حقوقی و غالباً ارجاع به کارشناس/پزشکی قانونی است. مبنای قانونی: - ماده 210 قانون مدنی: متعاملین باید برای معامله اهلیت داشته باشند. - ماده 211 قانون مدنی: اهلیت به معنای بالغ، عاقل و رشید بودن است. - مواد 1207 و 1211 قانون مدنی: اشخاص مجنون (جنون دائم یا ادواری در حال جنون) محجورند؛ جنون رافع مسئولیت و اهلیت