اگر قصد موجود باشد ولی اراده تحت نفوذ بیماری به‌گونه‌ای مخدوش شده باشد چه می‌شود؟

پاسخ کوتاه و کاربردی: اگر شخص مبتلا به اسکیزوفرنی در زمان انعقاد معامله، قصد انشاء داشته ولی اراده‌اش به دلیل عارضهٔ بیماری (توهم، هذیان، آشفتگی فکری، ناتوانی در درک معنا و نتیجهٔ عمل) به نحوی مختل شده باشد، معامله او «غیرنافذ» یا «باطل» تلقی می‌شود؛ بسته به اینکه اختلال به حد سلب شعور و تمییز رسیده باشد یا صرفاً موجب اختلال اراده و رضایت شده باشد. تشخیص نهایی با دادگاه است و معمولاً به نظر خبره پزشکی قانونی و قرائن زمانی وابسته است. چارچوب قانونی و تحلیلی: - اصل در معاملات، صحت و اهلیت است (مواد 190 و 223 قانون مدنی). ارکان اساسی: قصد و رضا، اهلیت، معین بودن مورد، مشروعیت جهت. - فقدان تمییز/عقل: - اگر بیماری به حد جنون رسیده باشد، معامله باطل است (مواد 1207، 1213 قانون مدنی). جنون ادواری هم در زمان دورهٔ جنون موجب بطلان معاملات همان دوره است. - اختلال در اراده و رضا بدون اثبات جنون: - اکراه، اشتباه مؤثر، یا فریب، رضای