پاسخ بهصورت راهنمای عملی، با استناد به قانون مدنی و رویه: 1) مبانی حقوقی اهلیت در مبتلایان به اسکیزوفرنی - اصل: اهلیت تمتع مفروض و اهلیت استیفا نیازمند عقل و رشد است. مواد 210، 211 و 212 قانون مدنی: متعامل باید عاقل، بالغ و رشید باشد و معامله با مجنون باطل است. - تفاوت “جنون دائمی” و “جنون ادواری”: ماده 1213 قانون مدنی: مجنون دائمی مطلقاً محجور است؛ مجنون ادواری در زمان افاقه اهلیت دارد. در نتیجه، در اسکیزوفرنی (که ماهیتاً میتواند ادواری/نوسانی باشد) احراز “حالت افاقه” در زمان انعقاد معامله کلیدی است. - حجر و ولایت/قیمومت: در صورت صدور حکم حجر (مواد 1207، 1227 به بعد)، معاملات باید توسط ولی/قیم انجام شود؛ تصرفات شخص محجور باطل یا غیرنافذ است (بسته به مورد). 2) ریسکهای حقوقی اصلی - ادعای بطلان به استناد جنون در زمان عقد (مواد 212 و 213). - ادعای عدم نفوذ به دلیل حجر/عدم اجازه قیم (مواد 247 و 248 حسب مورد). - اکراه/استثمار و خیارات مربوط (تغلب بر اراده، ماده 203 به بعد، و غرر/غبن فاحش ماده 416 به بعد) بهویژه در افراد آسیبپذیر. - قابلیت استناد شها
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
