پاسخ کوتاه و عملی - اصل کلی: صحت قرارداد منوط به وجود «اهلیت استیفاء» در زمان وقوع معامله است؛ ملاک، لحظه ایجاب و قبول است. اگر در همان لحظه، شخص دارای قوه تمییز و اراده آزاد بوده، معامله اصولاً صحیح است؛ اگر دچار اختلال مؤثر در اراده بوده، معامله قابل ابطال یا باطل میشود. - جایگاه حقوقی: مطابق مواد 210، 211، 212 و 213 قانون مدنی، متعامل باید عاقل، بالغ و رشید باشد و معامله مجنون باطل است. قانون حمایت از حقوق افراد دارای اختلالات روانی (در معنای عرفی-پزشکی) بهطور مستقیم نداریم، اما قواعد حجر در قانون مدنی (مواد 1207 به بعد) و مقررات امور حسبی درباره صدور حکم حجر و نصب قیم (مواد 1218، 1224، 1225 ق.م. و مواد 48 به بعد ق.ا.ح) معیار عملاند. - تمایز مهم: 1) جنون ادواری (دورهای): اگر شخص مبتلا به اسکیزوفرنی باشد و دادگاه حجر او را
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
