در حقوق ایران، اثبات «حق مکتسبه» (حقوقی که بر اثر وقوع صحیح یک واقعه یا عمل حقوقی برای شخص ایجاد و تثبیت شده و سلب آن جز به موجب قانون یا رضایت ذیحق ممکن نیست) تابع قواعد عام ادله اثبات دعوا و نیز مقررات خاص هر نهاد حقوقی است. ادله مؤثر بسته به ماهیت حق (عینی/دینی، اداری/مدنی، قراردادی/غیرقراردادی) متفاوت است، اما به طور کلی اسناد و مدارک زیر برای اثبات حق مکتسبه مؤثر شناخته میشوند: 1) اسناد رسمی - سند رسمی مطابق ماده 1287 قانون مدنی و ماده 92 قانون ثبت، علیه اشخاص ثالث و طرفین دارای اعتبار ویژه است و انکار و تردید نسبت به آن مسموع نیست، فقط ادعای جعل قابل طرح است (ماده 1292 ق.م. و مواد 218 به بعد ق.آ.د.م). - نمونهها: - اسناد مالکیت ثبتشده (سند تکبرگ/دفترچهای) و خلاصه معاملات ملک؛ - اسناد رسمی بیع، صلح، هبه، رهن، اجاره، قسمتی از معاملات املاک ثبتشده؛ - گواهیهای اداری با ماهیت تصمیم قطعی و لازمالاجرا (پروانه ساختمانی قطعی، پایانکار، مجوزهای قطعی بهرهبرداری، گواهی عدم خلاف پس از انقضای مهلت اعتراض)، در حدود قوانین خاص؛ - آرای قطعی مراجع قضایی یا شبهقضایی که ایجاد یا تایید حق کردهاند (حجی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری