پاسخ بهعنوان وکیل پایه یک دادگستری تعریف مختصر: حقوق مکتسبه حق یا امتیازی است که بر اثر تحقق شرایط قانونی یا قرارداد، قطعی شده و سلب آن جز به موجب قانون و با رعایت حقوق acquired ممکن نیست. مبانی: اصل 22 و 46 قانون اساسی (حمایت از مالکیت)، مواد 219، 220، 221، 225، 752 به بعد قانون مدنی (لزوم قراردادها و آثار)، ماده 4 و 5 قانون مدنی (عدم عطف بماسبق قوانین مگر به تصریح)، اصل امنیت حقوقی و قاعده لاضرر، و رویه دیوان عدالت اداری در ابطال مقررات سالب حقوق مکتسبه. دفاعیات محتمل طرف مقابل و راهکار پاسخ 1) ادعای عدم قطعیت حق (حق در حد «توقع» نه «کسبشده») - صورت دفاع: میگویند حق شما مشروط/معلق بوده (تعلیق بر مجوز، تأییدیه، تحقق شرط یا انقضای مهلت) و هنوز تحقق نیافته، پس مکتسب نیست. - پاسخ: - اثبات تحقق شروط: ارائه مدارک نهایی مانند پروانه قطعی، پایانکار، گواهی ثبت، صورتجلسه قطعی، پرداخت ثمن و تحویل مبیع، تحقق شرط فاسخ/واقف، قبولی طرف مقابل. - استناد به مواد 189، 190، 219، 220 ق.م. و اصل «اوفوا بالعقود». اگر شرط صرفاً تشریفاتی و انجام شده باشد، حق مکتسبه است. - در تعهدات مستمر، اگر دورهای از حق ایجاد و ایفا شده، آن قسمت مکتسب است هرچند آینده ممکن است محل تغییر باشد. 2) استناد به قوانین و مقررات لاحق (نسخ/تغییر مقررات) - صورت دفاع: مقرره جدید اجازه سلب/تقلیل حق را میدهد؛ آییننامه تازه لازمالاجراست. - پاسخ: - ماده 4 و 5 قانون مدنی: عدم عطف بماسبق قوانین مگر تص
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
