در مقام یک وکیل دادگستری، برای تنظیم درست خواسته در دادخواست/شکایت و استناد به «حقوق مکتسبه»، به این نکات عملی و قانونی توجه کنید: 1) تعریف و جایگاه حقوق مکتسبه - حقوق مکتسبه یعنی حق تثبیتشدهای که بر اساس قانون حاکم در زمان ایجاد آن، به طور قطعی برای شخص ایجاد شده و با تغییر قوانین بعدی سلب یا مخدوش نمیشود مگر به تصریح قانونگذار و با رعایت اصول قانونی. - مستندات: - اصل حاکمیت قانون و منع عطف بماسبق قوانین (اصل 169 نسبت به کیفری و قاعده کلی در حقوق مدنی؛ ماده 4 قانون مدنی درباره اثر قانون نسبت به آتیه؛ ماده 10 و 30 قانون مدنی در شناسایی آثار قراردادها و مالکیت). - رویه قضایی و دکترین، حقوق مکتسبه را در مقابل «انتظارات مشروع» یا «آثار صرفاً آتی» تفکیک میکند. 2) عناصر اثبات حقوق مکتسبه برای اینکه دادگاه ادعای «حق مکتسب» را بپذیرد، باید: - منشأ حق را نشان دهید: قانون، قرارداد، حکم قطعی دادگاه، ایقاع، عمل حقوقی معتبر، یا وقایع حقوقی مانند مرور زمان تملکی (در موارد خاص) و … . - تاریخ ایجاد حق را احراز کنید: چرا که ملاک عدم تأثیر قانون لاحق، زمان ایجاد حق است (ماده 4 قانون مدنی). - قطعیت و فعلیت حق را ثابت کنید: حق باید منجز و قابل مطالبه باشد، نه صرفاً احتمال یا توقع. - تعارضناپذیری با نظم عمومی/قوانین آمره: اگر قانون لاحق به طور صریح و آمره، اثر قهقرایی مقرر کرده باشد، باید بررسی شود آیا شامل مورد شما میشود یا خیر.
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری