تفاوت مزایا و آثار حقوقی شغل سخت با شغل عادی چیست؟

راهنمای عملی و حقوقی درباره «مشاغل سخت و زیان‌آور» و تفاوت مزایا و آثار آن با مشاغل عادی، به‌همراه نحوه شکایت در دیوان عدالت اداری 1) تعریف و ملاک‌های تشخیص شغل سخت و زیان‌آور - مبنا: ماده 52 قانون کار، مواد 76 و 80 قانون تأمین اجتماعی، آیین‌نامه تشخیص و نحوه احراز مشاغل سخت و زیان‌آور (مصوب 1385 هیأت وزیران). - معیار: مشاغلی که عوامل فیزیکی، شیمیایی، مکانیکی یا بیولوژیک محیط کار فراتر از حدود مجاز بوده و علی‌رغم به‌کارگیری تمهیدات ایمنی و بهداشت کار، به مرور زمان موجب بروز بیماری‌های شغلی یا عوارض جسمی و روانی می‌شوند. - مرجع تشخیص: کارگروه/کمیته بدوی تشخیص مشاغل سخت و زیان‌آور مستقر در اداره تعاون، کار و رفاه اجتماعی شهرستان (با حضور نمایندگان کارگر، کارفرما، بهداشت حرفه‌ای و کار). تصمیم آن قابل اعتراض در کمیته تجدیدنظر استان است. 2) مهم‌ترین تفاوت‌ها و مزایا نسبت به شغل عادی الف) بازنشستگی - شغل عادی: بازنشستگی با 30 سال سابقه و 60 سال سن (یا ترکیب‌های مقرر ماده 76 قانون تأمین اجتماعی). - شغل سخت: بازنشستگی بدون شرط سنی با 20 سال سابقه متوالی یا 25 سال سابقه متناوب در مشاغل سخت (تبصره 2 ماده 76 قانون تأمین اجتماعی؛ رأی وحدت رویه و رویه سازمان). هر سال سابقه در شغل سخت 1.5 برابر محاسبه می‌شود در صورتی که حق بیمه متعلقه پرداخت شده باشد. - پرداخت مابه‌التفاوت: کارفرما مکلف به پرداخت 4% حق بیمه مازاد بابت سنوات اشتغال در شغل سخت است (ماده 28 و تبصره‌های ماده 76). در صورت امتناع کارفرما، سازمان تأمین اجتماعی می‌تواند وصول کند و بازنشستگی را منوط به پرداخت ننماید؛ اما در عمل، معمولاً یا از کارفرما مطالبه و در صورت عدم پرداخت، به دیوان عدالت اداری برای الزام کارفرما یا ابطال تصمیمات مخالف مراجعه می‌شود. ب) ساعات کار و مرخصی - شغل عادی: حداکثر 44 ساعت در هفته (ماده 51 قانون کار). - شغل سخت: کاهش ساعات کار به 36 ساعت در هفته بدون کاهش مزد برای برخی مصادیق بر اساس آیین‌نامه‌ها و مصوبات شورای عالی حفاظت فنی/هیأت وزیران و توافقا