پاسخ کوتاه: در مدرسه غیرانتفاعی، اگر معلم کار خود را شخصاً، بهطور مستمر، تحت مدیریت و نظارت مدرسه و در قبال حقالسعی انجام دهد، در اغلب موارد “رابطه استخدامی تابع قانون کار” محسوب میشود؛ حتی اگر عنوان قرارداد را «ساعتی» یا «پروژهای» بگذارند. قرارداد ساعتی یا پروژهای زمانی معتبر است که واقعاً ماهیت کار استقلالی، غیرمستمر و غیرتابع داشته باشد. در غیر این صورت، مقررات آمره قانون کار (مزایا، بیمه، حداقل دستمزد، عیدی، سنوات، مرخصی، بازنشستگی، بیمه بیکاری…) بر رابطه حاکم است. تفصیلی: 1) چارچوب قانونی حاکم - قانون کار جمهوری اسلامی ایران: مواد 2، 7، 10، 11، 22، 24، 27، 29، 37، 39، 41، 62، 148 و… (آمره و قابل تحمیل بر روابط کارگر-کارفرما). - آییننامهها و بخشنامههای وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی درباره بیمه و حداقل حقوق و فرم قرارداد مدتموقت/نامعین. - قانون تأمین اجتماعی: ماده 4، 36، 39 و 148 قانون کار (الزام بیمه). - قانون بیمه بیکاری. - قانون مدارس غیردولتی (غیرانتفاعی سابق): مدیر مدرسه کارفرما محسوب میشود و مکلف به رعایت قوانین کار و تأمین اجتماعی در قبال کارکنان است. 2) معیار تشخیص “قرارداد کار” در برابر “ساعتی/پروژهای” ملاک محتوا و واقعیت اجرایی است نه عنوان قرارداد
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
