در نقش وکیل کار، راهنمای عملی اقامه دعوا برای مطالبه «حق اشعه» بر مبنای قانون کار و مقررات مرتبط، بهصورت گامبهگام به شرح زیر است: 1) مبنای قانونی حق اشعه - قانون کار: ماده 66 و 85 تا 95 (ایمنی و بهداشت کار) و تکالیف کارفرما در حفاظت کارکنان. هرچند «حق اشعه» در متن قانون کار بهعنوان عنوان مزدی مستقل نیامده، اما از حیث ایمنی و بهداشت حرفهای و لزوم جبران سختی و زیانآوری، مبنای الزام کارفرما به پرداخت فوقالعادههای مرتبط فراهم است. - قانون حفاظت در برابر اشعه مصوب 1368 و آییننامههای اجرایی آن: کار با منابع مولد اشعه باید تحت ضوابط سازمان انرژی اتمی ایران انجام شود. معمولاً برای مشاغل دارای پرتوگیری مجاز/کنترلشده، فوقالعاده یا حق اشعه در آییننامههای داخلی دستگاهها و مصوبات مزدی پیشبینی میشود. - مصوبات مزدی و طرحهای طبقهبندی مشاغل: در بخش دولتی و برخی نهادها، حق اشعه به استناد مصوبات شورای حقوق و دستمزد/هیأت وزیران یا بخشنامههای سازمان برنامه و بودجه و آییننامههای دستگاهی پرداخت میشود. در بخش خصوصی، این حق غالباً در قرارداد کار، مقررات داخلی کارگاه، موافقتنامههای جمعی و عرف کارگاه شکل میگیرد. در صورت احراز سختی کار ناشی از اشعه و عرف پرداخت، بهعنوان مزایای مستمر قابل مطالبه است. - ماده 148 قانون کار و مواد 31 و 33 قانون بیمه اجتماعی: از حیث لیست بیمه، مزایای مزدی مستمر (از جمله حق اشعه در صورت استمرار) باید مشمول کسر حق بیمه باشد. 2) پیشنیازهای طرح دعوا - احراز مشاغل تحت تابش: ارائه اسناد مانند مجوز پرتودهی، کارت دزیمتری، نتایج پایش دز، دستورالعملهای حفاظت در برابر
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
