منابع ایجاد روابط حقوقی کدام‌اند؟

به‌طور کلی، روابط حقوقی و تعهدات ناشی از آن‌ها در حقوق ایران بر پایه منابع مشخصی شکل می‌گیرد. مهم‌ترین منابع ایجاد روابط حقوقی (به‌ویژه تعهدات) به شرح زیر است: 1) قرارداد (عقد) - مهم‌ترین منبع ایجاد تعهدات است. مطابق مواد 10، 183 و 219 قانون مدنی، عقود و قراردادهای خصوصی که مخالف صریح قانون نباشند، نافذ و لازم‌الاتباع‌اند. ماده 183 عقد را ایجاد تعهد بین دو یا چند نفر می‌داند. 2) ایقاع - اعمال حقوقی یک‌جانبه که با اراده یک طرف واقع می‌شود (مانند فسخ، ابراء، طلاق به‌جز در برخی موارد). برخی ایقاعات خود سبب ایجاد یا سقوط تعهد می‌شوند. مواد مربوطه در قانون مدنی پراکنده است (مثلاً ابراء در مواد 289 و 290). 3) اتلاف و تسبیب (ضمان قهری به سبب ورود زیان) - هر کس مال دیگری را تلف کند ضامن است (ماده 328 ق.م). همچنین در صورت تسبیب