برای صحت قرارداد در حقوق ایران (مطابق ماده 190 قانون مدنی) وجود چهار شرط اساسی لازم است. فقدان یا خلل جدی در هر یک از این شرایط میتواند موجب بطلان، عدم نفوذ یا قابلیت ابطال قرارداد شود: 1) قصد و رضای طرفین - باید انشاء عقد با قصد واقعی و اراده آزاد انجام شود. - فقدان قصد (مثلاً شوخی محض، مستی، خواب) موجب بطلان است (مواد 190، 191 و 195). - رضای معیوب (اکراه، اشتباه مؤثر، تدلیس) عقد را غیرنافذ یا قابل ابطال میکند: - اکراه: عقد غیرنافذ است تا اکراهزده تنفیذ کند (مواد 199 و 203 تا 208). - اشتباه مؤثر: اگر اشتباه در ماهیت عقد، مورد معامله یا اوصاف اساسی طرف باشد، میتواند موجب بطلان یا خیا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
