اهلیت در انعقاد قرارداد به معنای داشتن صلاحیت قانونی برای ایجاد آثار حقوقی یک عقد یا قرارداد است؛ یعنی شخص بتواند به طور معتبر و نافذ، تعهدی بر عهده بگیرد یا حقی را انتقال دهد. در حقوق ایران، اهلیت دو جنبه دارد: اهلیت تمتع و اهلیت استیفا؛ آنچه برای انعقاد قرارداد لازم است «اهلیت استیفا» است. - اهلیت تمتع: شایستگی دارا شدن حق، که به محض تولد (و حتی برای جنین در حدود معین) حاصل میشود. مواد 956 و 957 قانون مدنی. - اهلیت استیفا: شایستگی اجرای حق و تصرف در آن (از جمله معامله کردن). این اهلیت
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری