وفای به عهد و تهاتر چه نقشی در سقوط تعهد دارند؟

وفای به عهد و تهاتر هر دو از اسباب قانونی سقوط تعهدات در حقوق ایران هستند و نقش بنیادین در پایان‌دادن به الزامات قراردادی یا الزامات قانونی دارند. به اختصار: 1) وفای به عهد (ایفای تعهد) - مفهوم: اجرای صحیح موضوع تعهد توسط متعهد به نفع متعهدله. با انجام کامل تعهد، دین ساقط می‌شود. - مبنای قانونی: مواد 264 بند 1، 267 تا 269 و 270 تا 277 قانون مدنی. - ارکان و شرایط اصلی: - قابلیت ایفای موضوع: موضوع باید ممکن، مشروع و معین باشد (مواد 214، 215، 216). - اهلیت و سمت در ایفاء: لزوماً لازم نیست پرداخت‌کننده همان متعهد باشد؛ هر کس می‌تواند دین را ادا کند مگر در تعهدات قائم به شخص (ماده 267). دریافت باید به ذی‌حق یا نماینده قانونی او انجام شود؛ پرداخت به غیر در صورت اجازه یا اجرای صحیح در مقام ادا قابل پذیرش است (مواد 267، 268). - زمان و مکان: عنداللزوم بر اساس تراضی طرفین یا عرف؛ تخلف ممکن است موجب مسئولیت یا حق امتناع شود (مواد 220، 221، 227؛ نیز قواعد تأخیر در ایفای دین وجه نقد