پاسخ کوتاه: پذیرش سمت «مدیرعامل صوری» (شخصی که عملاً اداره نمیکند ولی نام او بهعنوان مدیرعامل ثبت یا معرفی میشود) از نظر حقوق ایران پرریسک است؛ زیرا قانون و رویه، مسئولیت را متوجه شخصِ ثبتشده و امضاکننده میدانند نه “گرداننده پنهان”. مهمترین ریسکها: مسئولیتهای مدنی و کیفری مستقیم، تضامن مالیاتی و تأمین اجتماعی، ممنوعیتهای تجاری و محرومیتها، تعقیب بهدلیل گزارشهای خلاف واقع و جرایم اقتصادی، و دشواری اثبات صوری بودن در مراجع. شرح تفصیلی و مستند: 1) مسئولیتهای مدنی و قراردادی - طبق مواد 588 و 589 لایحه اصلاحی قانون تجارت 1347، مدیران در برابر شرکت و اشخاص ثالث نسبت به تخلف از مقررات قانونی یا اساسنامه و نیز خطاهای مدیریتی مسئولاند. مدیرعامل صوری که اسناد/قراردادها با امضای او منعقد یا عملیات تحت نام او انجام میشود، در قبال خسارات پاسخگو است، حتی اگر دستور از “مدیران پشتپرده” باشد. - ماده 142 لایحه: مسئولیت تضامنی مدیران در صورت تخلف. اگر مدیرعامل صوری با هیئتمدیره همسو عمل کرده یا قصور در نظارت داشته باشد، میتواند بهطور تضامنی مسئول شناخته شود. 2) مسئولیت کیفری ناشی از امضا، ترک فعل یا تسهیل جرم - ارائه اطلاعات نادرست به مجامع/ادارات (مانند صورتهای مالی
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری