پاسخ کوتاه: در دعوای زیاندیدگان علیه «مدیرعامل صوری»، معیار اصلی تشخیص مسئولیت، احراز «سمت و اختیار واقعی یا ظاهری» و «رابطه سببیت» میان فعل یا ترک فعل او با زیان است؛ نه صرف عنوان صوری. هر کس که عملاً مدیریت کند یا ظاهر قانونی/عرفیِ اختیار ایجاد کند و از این طریق سبب ورود ضرر شود، طبق اصول مسئولیت مدنی و قواعد شرکتها مسئول است؛ و در موارد تقصیر یا تخلف از قانون/اساسنامه، مسئولیت شخصی و تضامنی او با مدیران واقعی قابل استناد است. توضیح حقوقی و مستندات: 1) مبانی قانونی عمومی مسئولیت: - قانون مسئولیت مدنی 1339: - ماده 1: هر کس بدون مجوز قانونی عمداً یا در نتیجه بیاحتیاطی به دیگری زیان وارد کند، مسئول جبران است. معیار: ارتکاب فعل زیانبار، تقصیر، ورود ضرر، و رابطه سببیت. - ماده 3 و 11: امکان مسئولیت تضامنیِ مسببین متعدد و نیز توجه به اوضاع و احوال مؤثر در انتساب. - قواعد فقهی و عمومی: قاعده لاضرر، تسبیب، اتلاف؛ هر کس سبب متعارف ورود ضرر شود، ضامن است. 2) مقررا
برای مشاهدهٔ ادامه، خرید کنید
دسترسی سریع و فوری
